زیباترین آبشارها و مناظر طبیعی ایران و جهان

معرفی زیباترین مناظر طبیعی و آبشارهای جهان و ایران

زیباترین آبشارها و مناظر طبیعی ایران و جهان

معرفی زیباترین مناظر طبیعی و آبشارهای جهان و ایران

زیباترین آبشارها و مناظر طبیعی ایران و جهان

وبگاهی که پیش روی شماست، اولین وبگاهی است که در ایران، به طور تخصصی به معرفی زیباترین آبشارهای ایران و جهان می پردازد.
غرض از ایجاد این وبلاگ، نشان دادن گوشه ای از زیبایی های خلقت الهی به منزله یادآوری عظمت و جلال خداوندی و سپس معرفی آبشارهای زیبای ایران و جهان است تا علاقه مندان به مشاهده آبشارها، به سهولت هر چه بیشتر بتوانند از مسیر راهیابی به این مظاهر زیبای الهی اطلاعات کسب کنند. اولویت کار خود را معرفی آبشارهای ایران قرار داده ایم، زیرا با وجود آبشارهای بسیار زیبا و زیادی که در جای جای ایران وجود دارد، نزد اکثر مردم عزیزمان ناشناخته اند... . علاوه بر آبشارها به سایر پدیده های طبیعی مانند دریاچه ها، کوه ها، جنگل های زیبا و ... در ایران و جهان، نیز توجه می کنیم. سعی شده که در این سایت، از تصاویری با وضوح بالا استفاده شود.
[ ایمانی نسب ]

دوشنبه, ۲۰ مرداد ۱۳۹۳، ۱۰:۳۹ ب.ظ


می توان آبشار شوی را در کنار آبشارهای زرد لیمه و بیشه از زیباترین آبشارهای ایران دانست و به نظر حقیر، آبشار شوی زیباترین آبشار ایران است. این آبشار از نظر موقعیت جغرافیایی در مرز لرستان و خوزستان واقع شده است و هر کدام از درودی های استان لرستان و دزفولی های استان خوزستان این آبشار را متعلق به خودشان می دانند. کارشناسانی که در این باره اظهار نظر کرده اند، نظرات متفاوتی دارند. در هر حال آنچه که مهم است این است که این آبشار فوق العاده زیبا در کشور عزیزمان قرار دارد و اینکه در لرستان واقع شده یا دزفول فرق چندانی ندارد.

هرچند گزارش دقیقی از ابعاد آبشار منتشر نشده است اما به نظر می رسد ارتفاع آبشار از سرچشمه تا رودخانه حدود 80 متر و عرض آبشار حدود 70 متر است. حجم آب خروجی آبشار در فصول مختلف سال متفاوت است و در فصل بهار به حداکثر خود می رسد. در دامنه کوه و خروجی آبشار غاری وجود دارد که طول آن نامشخص است. افراد محلی می گویند که این غار کیلومترها طول دارد. هرچند اکیداً توصیه می شود بدون ابزار و ادوات غارنوردی و آشنایی به اصول آن وارد غار نشوید. مبداء خروجی آب از کوه، سراشیبیِ مرطوب و خطرناکی دارد. چندین مورد سقوط منجر به فوت در این قسمت گزارش شده است. در بدنه آبشار نیز خروجی های متعددی وجود دارد که آب با فشار از آنها خارج می شود. در پایین بخش عمودی آبشار، آب بصورت پله پله تا کف رودخانه جریان دارد. این بخش پوشیده از خزه است. برای رسیدن به زیر آبشار لازم است دو بار از عرض رودخانه عبور کنید. اگر وقت کافی دارید، برای دقایقی هم شده به زیر آبشار بروید. لذتِ رسیدن به زیر آبشار، صدای مهیب آبی که از بالای سر روی شما می ریزد، وزش باد و مناظر زیبای روبرو دریچه جدیدی از لذت طبیعت گردی را به روی شما باز خواهد کرد

.

حدود 30 دقیقه بالاتر از آبشار اول، آبشار دیگری قرار دارد که به آبشار دوم شوی معروف است. میزان آب این آبشار نیز بسیار متغیر است. نزدیک آین آبشار حوضچه های متعددی برای آبتنی وجود دارد. در کنار آبشار دوم (در مواقع کم آبی ) جا برای اطراق وجود دارد

.

آبشار شوی فوق العاده زیباست اما آنچه این سفر را برای شما دلپذیرتر و به یادماندنی تر می کند سختی و مشکلات راه است. اگر قصد سفر به آبشار را دارید پیشاپیش خود را برای یک سفر چندروزه با مسائل شیرین و تلخ پیش بینی نشده آمده کنید.

نحوه دسترسی:

برای رسیدن به آبشار دو راه ریلی و جاده ماشینرو وجود دارد.

مسیر ریلی:برای رسیدن به آبشار لازم است ابتدا به ایستگاه تله زنگ در مسیر دورود اندیمشک بروید. این مسیر همان خط آهنی است که خرمشهر و اهواز را به تهران متصل می کند و در دهه 1310 ساخته شده است. به خاطر داشته باشید که ایستگاه تله زنگ یک ایستگاه فرعی است و فقط قطار محلی و قطار عادی در این ایستگاه توقف می کنند. اگر از تهران قصد سفر به آبشار را دارید می توانید قطار عادی تهران اهواز را سوار شوید و حدود سه ساعت پس از عبور از دورود به ایستگاه تله زنگ خواهید رسید. یک امکان دیگر این است که از شهرستان دورود ( واقع در استان لرستان ) قطار محلی سوار شده و به تله زنگ بروید. این قطار در نوع خودش دیدنی است. در طول مسیر هرجا که مسافر در کنار خط آهن ایستاده باشد توقف می کند. چرا که تنها راه ارتباطی یا بهتر است بگویم بهترین راه ارتباطی مردم در بسیاری از این مناطق خط آهنی است که عبور می کند. قطار محلی که ساعت دو بعد از ظهر از دورود به سمت اندیمشک حرکت می کند پس از طی حدود چهار ساعت به ایستگاه تله زنگ می رسد. قبل از رسیدن به تله زنگ در ایستگاه های متعددی توقف می کند که مهمترین آنها ایستگاه های بیشه، سپید دشت، چم سنگر، کشور، تنگ هفت و تنگ پنج است.  این مسیر خصوصاً در فصل بهار فوق العاده زیباست. وقتی به سمت جنوب می روید ارتفاعات معروف اشترانکوه را در سمت چپ خود خواهید دید. تونل های طویل و متعدد از خصوصیت دیگر این مسیر است. توصیه می شود مقدار زیادی از وقت خود را در کنار پنجره قطار بگذرانید. برای آنهایی که این مسیر را در روز طی نکرده اند، طبیعت زیبا و پرصلابت زاگرس به یاد ماندنی است. قطار در کنار رودخانه خروشان سزار به جنوب می رود و سزار هر چه بیشتر می رود پرآب تر و سهمگین تر می شود. چرا که از هر دره، چشمه، رودخانه یا آبشاری به سزار افزوده  می شود. به خاطر دارم که دو ماجراجوی اروپایی طول رودخانه سزار را تا دریاچه سد دز قایقرانی کردند. پل های متعدد از دیگر خصوصیات این مسیر است.

ایستگاه تله زنگ امکانات قابل توجهی ندارد. اگر دیرهنگام به ایستگاه رسیدید، توصیه می شود شب را در مسجد ایستگاه اطراق کنید. ( مراقب اثاثیه خود باشید. ) اگر زمان برای حرکت مناسب است، می توانید به سمت آبشار حرکت کنید. برای رسیدن به آبشار لازم است از رودخانه سزار عبور کنید. برای اینکار مجبور هستید حدود یک کیلومتر از مسیر راه آهن را برگردید. اکیداً توصیه می شود از داخل تونل عبور نکنید، چرا که هز لحظه ممکن است قطار سر برسد. برای عبور از روی پل معروف تله زنگ نیز مراقب عبور قطار باشید. بخش معلق پل خطر سقوط دارد. اگر مسیر پاخورده را در پیش گیرید، حدود سه ساعت طول خواهد کشید تا به روستای سرسبز شوی برسید. از اینجا دو روش برای رسیدن به آبشار وجود دارد:

1ـ  قبل از رسیدن به روستا لازم است از عرض رودخانه عبور کنید. در مواقع کم آبی به راحتی می شود از رودخانه عبور کرد. در هنگام پر آبی لازم است به آب بزنید. به خاطر داشته باشید هرچه به تنگه نزدیکتر شوید امکان عبور از رودخانه کمتر و خطرات آن بیشتر خواهد شد.  اگر هوا  رو به تاریکی می رود، می توانید شب را در منزل یکی از روستائیان سپری کنید. از روستای شوی امتداد جوی آب را در پیش گیرید تا به تنگه برسید. بخش خطرناک سفر در این منطقه است که جهت تسهیل در عبور و مرور بخشی از کوه را  سیم بکسل بسته اند تا جهت حمایت از آن استفاده کنید. هرچند تاکنون سقوط در این ناحیه گزارش نشده است. از این مکان حدود یک ساعت و نیم تا آبشار فاصله است.

2ـ هنگامی که به محاذات روستای شوی رسیدید، نیازی به عبور از رودخانه و نهایتاً سیم بکسل نیست. می توانید مسیر خود را ادامه داده و از کوه سربه فلک کشیده مقابلتان صعود کنید. این سربالایی راه شما را از نظر مسافت دور خواهد کرد اما مسیری است که عشایر برای جابجایی احشام خود از آن استفاده می کنند. بنابراین خطر آن بسیار کمتر است. یک حسن دیگر هم دارد. در مواقع پرآبی، در حالت اول شما لازم است دو بار از رودخانه عبور کنید تا به مقابل آبشار برسید. در روش دوم نیازی به عبور از رودخانه نیست. این مسیر برای آنهایی که اکیپ ناهمگون با توانایی های مختلف دارند و یا افرادی که ترس از ارتفاع آزارشان می دهد مناسب تر است..

مسیر جاده ای: اگر بخواهید مسیر جاده ای را انتخاب کنید، مسیر ماشینرو از شهر دزفول شروع می‌شود.این مسیر از سمت منطقه سردشت دزفول و پیر چل به آبشار منتهی می‌شود. باید از دزفول به سمت منطقه شهیون بروید. در۵ کیلومتری منطقه‌ای به نان پیر یا گوشه، مسیری ماشینرو وجود دارد که تا نزدیکی آبشار می‌رود. از محل توقف خودرو تا خود آبشار ۲ ساعت کوهنوردی و پیاده‌روی ساده منتظر شما خواهد بود. به تازگی از جاده دزفول به روستای پامنار تا پشت آبشار ۳۵ کیلومتر جاده خاکی باز شده است که با یک ساعت پیاده‌روی به آبشار می‌رسند.

 

امکانات رفاهی:

*  جاذبه های طبیعی ایران معمولاً فاقد امکانات رفاهی مناسب هستند. آبشار شوی فاقد هرگونه امکانات رفاهی است.

*  رستوران و فروشگاه وجود ندارد.

*  آبشار بلافاصله بعد از خروج از دل کوه ایجاد می شود و آب آن فاقد آلودگی میکروبی یا شیمیایی است. امکان اینکه برای چند روز با خودتان آب بیاورید ( به دلیل سنگینی بار ) وجود ندارد. اگر به شرب آب کاملاً بهداشتی اعتقاد دارید می توانید آب را بجوشانید یا از قرص های کلر استفاده کنید.

 *  سرویس بهداشتی وجود ندارد. از دفع ادرار یا مدفوع درست کنار آب بپرهیزید و سپس آنرا حتماً با خاک بپوشانید.

*  آنتن دهی تلفن همراه وجود ندارد. سیستم تلفن ماهواره ای در روستای شوی موجود است اما معمولاً کار نمی کند. بعد از خروج از ایستگاه تله زنگ دیگر روی ارتباط تلفنی حساب نکنید.

*  نزدیکترین روستا به آبشار،  روستای شوی است که از آن عبور کرده اید و حدود یک ساعت و نیم با آبشار فاصله دارد اما متأسفانه اهالی روستا نمی توانند امکانات قابل توجهی به شما ارائه دهند. اهالی روستا مردمانی خونگرم و بسیار مهربان هستند.

*  فضای مناسب، وسیع، بدون شیب، مسطح و سایه برای اطراق کردن کم پیدا می شود.

*  اگر قصد اقامت شبانه دارید، احتمال وجود جانوران وحشی را مد نظر داشته باشید. بقایای خون، خوراکی های پخته شده یا سرخ کردنی( که در اطراف چادر خود پخش کرده اید ) حیوانات را بیشتر به سمت شما هدایت خواهد کرد.



عظمت این آبشار را از روی کوچکی انسان های دامنه آبشار می توان فهمید.*

*هوا در فصل بهار کاملاً غیرقابل پیش بینی است. ممکن است بارندگی تند و سیل آسا شما را غافلگیر کند. توصیه می شود برای محافظت خودتان و چادر پلاستیک سبک و کم حجم همراه داشته باشد.

*  احتمال دارد که اسباب و وسایل شما را دزد بزند.( خصوصاً شب هنگام که شما در خواب عمیق ناشی از خستگی هستید ) اشیاء با ارزش خود را در کیسه خواب یا زیر سرتان قرار دهید. به خاطر داشته باشید که در این محل دورافتاده، کفش های شما یکی از مهمترین وسایلی است که دارید.

*  اگر وزن و حجم بار اجازه می دهد، حداقل هر دو نفر یک دمپایی سبک در کوله پشتی خود داشته باشید. دمپایی برای عبور از رودخانه، رفتن به زیر آبشار و جابجایی های کوتاه بسیار مفید است.

*  اقامت طولانی در کوهستان ( بیش از چند ساعت ) باعث آفتاب سوختگی خواهد شد. از کلاه یا کرم ضد آفتاب استفاده کنید.

*  محلی برای دفع زباله وجود ندارد. زباله ها را همراه خود بازگردانید یا آن را دفن کنید. به حقوق آنهایی که پس از شما به طبیعت می آیند احترام بگذارید. همیشه کسانی هستند که به طبیعت احترام نمی گذارند. به عنوان یک طبیعت گرد، اگر زباله ای در اطراف شما مشاهده می شود، آنها را نیز با زباله های خود دفن کنید.

*  اگر افرادی غیر از شما برای بازدید آمده اند، از آلودگی صوتی و عدم رعایت حقوق شهروندی بپرهیزید.

*  از شکستن شاخه درختان برای روشن کردن آتش شدیداً بپرهیزید. اگر حوصله کنید می توانید تکه های کوچک چوب در امتداد رودخانه پیدا کنید. هرچند زغال یا کپسول های کوچک وزن زیادی ندارند و حرارت متمرکز و بهتری را تأمین می کنند.

*  از هنگامی که ایستگاه تله زنگ را ترک می کنید، جایی برای شارژ باطری دوربین عکاسی یا فیلمبرداری وجود ندارد. قبلاً پیش بینی های لازم را تدارک ببینید.

*  اتفاق هیچگاه خبر نمی کند. همراه داشتن داروهای ضروری و کمک های اولیه ممکن است به دردتان بخورد.

اگر تاکنون به شوی نرفته اید، حتماً از راهنمای باتجربه استفاده کنید. گروه کمتر از چهارنفر مناسب صعود به شوی نیست. بدون راهنما و در طول هفنه و در ایام غیرفصل ممکن است راه را گم کنید چرا که کسی نیست که از او راه را بپرسید.

قطار عادی معمولاً شلوغ است. بخصوص اینکه در هنگام بازگشت، شما در میانه راه سوار می شوید. ممکن است جای مناسب موجود نباشد. ممکن است مجبور شوید توی راهرو یا رستوران قطار بایستید. مراقب اثاثیه و کیف پول خود باشید.

بهترین زمان بازدید:

آبشار شوی در مرز خوزستان واقع شده است و آب و هوای منطقه گرم است. و بهتر آن است که تابستان را برای صعود به آبشار انتخاب نکید گرچه در دامنه آبشار هوا خنک است، اما در طول مسیر در تابستان گرمای هوا قدری آزاد دهنده خواهد بود. ماه های اسفند، فروردین و اردیبهشت مناسب ترین زمان برای صعود  است. بهترین زمان بازدید از نیمه فروردین تا نیمه اردیبهشت ماه است. اگر می خواهید از تعطیلات پیوسته به آخر هفته استفاده کنید، خود را برای شلوغی مسیر، کمبود بلیط قطار و جای اطراق آماده کنید.


نکته آخر و جالبی که به آن دست یافتم، این بود که برای این عروس زیبای ایران یک سمینار برگزار شده است که می توانید صفحات اینترنتی مربوط به آن را اینجا مشاهده نمایید.

با کلیک در اینجا می توانید کلیپ زیبای این آبشار را مشاهده نمایید

  در نگارش مطلب فوق از سایت www.iran-iraniha.com استفاده وافر شده است

منبع: www.iran-iraniha.com

 

 

 

 

 

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۳/۰۵/۲۰
علی ایمانی نسب

نظرات  (۱۵)

زنده باددد
سپاس همشهری عزیز
شما هم با افتخار لینک شدین[گل]
ضمننا در سایت عمرانی خورمووه پاتوق اطلاعات کامل و جامعی می توانید از طبیعت لرستان بدست آورید
http://virr.blogfa.com/post/2
http://virr.blogfa.com/post/3
آبشارهای زیبای ایران به ترتیب خلاصه می شود در شوی،مارگون،بیشه و زرد لیمه که هر کدام به جهت زیبایی و گستردگی در نوع خود محشر هستند و این نشان از پتانسیل و زیبایی بالای طبیعت مناطق لرنشین ایران دارد.
دروووود
قربان
شهرستان دورود هیچ مرز مشترکی با استان خوزستان نداره
 این آبشار بین خط مرزی سپیدشت خرم اباد و سردشت دزفوله
سپاس
۱۵ شهریور ۹۳ ، ۱۶:۵۵ مریم(میهنم ایران زمین)

سلام من به تازگی یه وبلاگ ساختم درباره موضوعات شهری و شهرسازی - موضوعات گردشگری - موضوعات مربوط به تاریخ ایران و معرفی مفاخر ملی ایران . لطفا از وبلاگ منم بازدید کنید در مورد شهرهای لر نشین ایران هم بعدا مطلب خواهم گذاشت .قوم لر یکی از اصیل ترین اقوام ایرانی است

فعلا با معرفی " رامسر عروس شهرهای ایران " بروزم

من شما را لینک کردم. خوشحال میشوم شماهم من را لینک کنید. سایت ما عنایت خاصی بر روی لرستان دارد.
پاسخ : باعث افتخاره که اسم شما توی لینکدونی ما باشه
لینک شما اضافه شد .
۱۹ شهریور ۹۳ ، ۱۵:۳۷ مریم( میهنم ایران زمین)
سلام

با معرفی یکی دیگر از مناطق گردشگری کشورمون بروز هستم


۲۱ شهریور ۹۳ ، ۱۲:۰۸ سید محمود میرافضلی

با سلام و احترام....وبلاگ بسیار زیبایی دارید. من تاکنون چنین چیزی ندیده بودم. خیلی ابتکار خوبی است. امیدوارم ثابت قدم به جلو بروید. توجه یک عالم دینی به مظاهر خلقت بسیار آموزنده و راهگشاست

پاسخ:
شما لطف دارید. اما اینکه فرمودید: عالم دینی نفهمیدم!

درود بر شما

وبلاگ خوبی دارید قطعا پرداختن به زیبائی های کشور بجز آبشار میتواند به پر بار شدن آن کمک نماید .عکسها را در اندازه خود بیاورید یا آپلود کنید تا اندازه آنها تغییر نکند.ممنون

پاسخ:
با سلام و تشکر از لطف شما. وبگاه منحصر در آبشارها نیست بلکه تاکید بیشتری بر روی آن دارد. این مطلب را از روی نام وبگاه هم میتوان فهمید (زیباترین آبشار و مناظر طبیعی ایران و جهان. عکسها آپلود شده اند و با کلیک بر روی آن ها میتوانید آن ها را در اندازه واقعی خودشان دریافت کنید. سعی شده از تصاوی ربا کیفیت استفاده شود.
سلام
با تشکر از مطلب زیبایتان خاطرنشان می کنم که از منظر جغرافیایی آبشار شوی 25 کیلومتر با مرز لرستان فاصله دارد و در استان خوزستان واقع شده است و این موضوع به سادگی از طریق نقشه های معتبر و نرم افزار گوگل ارث قابل مشاهده و اثبات است. در بعد تقسیمات اجتماعی و سیاسی هم زیر مجموعه بخشداری سردشت و فرمانداری دزفول است.
پاسخ:
بله حق با شماست. لذا اصلاح می کنم و می نویسم در خوزستا. ممنون
نخیر مهدی جان ابشار شوی جز خاک لرستانه . لطفا اطلاعات غلط ندین . شما تا حالا رفتین شوی؟؟کوه . درخت های بلوط و افرا تو عمرتون تو خوزستان دیدین؟؟ اینا مشخصه های لرستانه . و بهترین راه رفتن به شوی با قطار از لرستانه . اصلا از دزفول راهی به شوی وجود نداره یک راه که اسفالت نیسه و چهار ساعت مونده به ابشار تمام میشه!!! یاید بقیه شو پیاده رفت و با سختی . اما از لرستان که بری با قطار نزدیک ابشار پیاده میشی
پاسخ:
دوست عزیز. من خودم لر اصیل هستم و اهل لرستانم. بحث سر لر بودن دزفولی ها و روستاهای اطراف شوی نیست. لر بودن اینها دلیل بر این نیست که شوی متعلق به لرستانه. مگر هر کس لر بود لرستانیه؟بحث اینه که در حال حاضر شوی، طبق تقسمات استانی رسمی در محدوده جغرافی خوزستان قرار داره. اینکه راهش از لرستان میگذره منافات نداره که ابن آبشار در خوزستان واقع شده باشد، زیرا از سمت خوزستان راه مناسبی نداره و پر از دره و کوهه. یکی از دوستان من که دارای وبلاگ خرموه پاتوق است با لینک http://www.virr.blogfa.com/و انصافا هم اطلاعات جامعی درباره لرستان داره و چند بار هم به شوی رفته به من گفت که شوی در محدوده خوزستانه.  اینکه بوی لرستان میده و پر از جنگله باز دلیل خوبی نیست که شوی در لرستان باشه. مگر جنگلهای بلوط و ... فقط در لرستان اند؟ چه ایرادی دارد که خوزستان هم جنگل داشته باشد؟به نظر من ما هیچ دلیل قاطعی نداریم که شوی مال لرستان باشه. اما لا اقل منابع رسمی شوی رو متعلق به محدوده خوزستان می دانند. البته اینکه در گذشته های دور، شوی جزئی از لرستان بوده یا نه نمی دانم. اما در حال حاضر در محدوده خوزستانه. ما چرا اینقدر تعصب به خرج می دهیم اگر هم در خوزستان باشه هیچ ایرادی نداره. خوزستان جزئی از خاک وطن ما ایرانه و البته باز هم متعلق به مناطق لر نشینهلذا زیاد غصه نخور. لرستان جاذبه طبیعی زیاد داره و از رزشش با این چیزها چیزی کم نمیشه
درست است که به قول معروف همه جای ایران سرای ماست اما ابشار شوی از دهها سال پیش به نام ابشار شوی لرستان یا ابشار شوی دورود معرف حضور همه بوده-هست و خواهد بود.
پاسخ:
عزیز دل من. درود کجا و آبشار شوی کجا؟؟؟ شما نقشه آبشار شوی و دزفول رو نگاه کن اصلا درود مرز مشترک با خوزستان و دزفول نداره. من نمیدونم چرا از روی عدم اطلاع و آگاهی نظر میدیم؟؟؟؟؟؟ اگر قرار باشه شوی مال لرستان باشه مربوط به خود محدوده خرم آباده نه دورود
متاسفانه ابشار شوی که متعلق به لرستان می باشد به نام خوزستان ثبت ملی شده است در حالی که چند کیلومتر در حریم جغرافیایی استان لرستان قرار دارد!!!این حکایت در مورد پل تاریخی گاومیشان لرستان هم تکرار شده و استان ایلام ان را به نام خودش کرده است!!!سواستفاده از نجابت و فرهنگ غنی لرستان و جدا کردن جاذبه های گردشگری از ان اصلا کار شایسته و قابل قبولی نیست.
پاسخ:
دوست عزیز. شما چطور می خواهید ثابت کنید که آبشار شوی متعلق به لرستانه؟؟؟ دلیل و مدرکی که قابل استناد علمی باشه دارید؟؟؟
سلام
آبشار شوی تا سال 1352 در محدوده جغرافیایی استان لرستان قرار داشته ولی به دلیل بی تدبیری نمایندگان و مسوولان لرستان، محدوده آبشار شوی که شامل بخش های شمالی بخش سردشت می شود از لرستان جدا و به خوزستان ملحق شده است .... آبشار شوی از بعد شرایط زمین شناسی کاملا با سایر آبشارهای لرستان همخوانی دارد ولی از بعد مرزهای سیاسی چند سالی هست که از لرستان جدا و به خوزستان ملحق گردیده است.
پاسخ:
سلام جناب ساکی. ممنون بابت نظری که فرستادید. شما در این زمینه استاد هستید و حرفتان بر ما حجت است .لطف کنید منبع این سخنتان که  شوی از سال 52 از لرستان جدا شده رو ذکر بفرمایید تا اون رو به طور مستند در وبلاگ خودم ذکر کنم.
باسلام 
آبشار شوی هرچند که در مرز لرستان و خوزستان میباشد اما این آبشار متعلق به خرم آباد است و طبق کارشناسیهای انجام شده از سطح منطقه که چندی پیش باحضور جمعی از کارشناسان و افراد محلی انجام شد معلوم شد که آبشار بیش از 10 کیلومتر با مرز خوزستان فاصله دارد.و این آبشار جز تقسیمات شهرستان خرم آباد میباشد
پاسخ:
سلام و سپاس از شما. طبیعتا این کارشناسی ها زمانی معتبر است که سندی بر اونها وجود داشته باشه و گرنه با صرف چنین ادعایی که معلوم نیست اعتبارش در چه حده چیزی ثابت نمیشه. ضمن اینکه افراد محلی نمی تونن تقسمات دقیق مرزی رو معلوم کنند فقط با چی پی اس میشه
باسلام ...از وقتی یادم میاد آبشار شوی به استان لرستان تعلق داشته خاهشاحداقل دیگه منابع طبیعی ما رو به اسم استانهای دیگه نزنید مرسی.
خو حالا شما از کجا مدرک اوردید ک آبشار شوی مال دزفوله؟؟؟
خواهشا نشون بدید همه بدونن مگه مسئولین ما بی تفاوت بخوان ازکنار این قضیه رد بشن این آبشار مال خرم آباد لرستان بوده خوهاد بود و میماند 
ب اسم لرستان هم ثبت شده

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی